تبلیغات
blogers
icon وبلاگ علم 10 ، وبلاگی با مطالب جالب و علمی - مطالب تاریخ
 
وبلاگ علم 10 ، وبلاگی با مطالب جالب و علمی
ز گهواره تا گور دانش بجوی
درباره وبلاگ


وبلاگ علم10 با هدف بالا بردن اطلاعات شما ساخته شده است. امیدوارم از مطالب این وبلاگ استفاده کامل را ببرید. از شما خواهشمندم از مطالب این وبلاگ سوءاستفاده نکنید و مطالبش را برای قرار دادن در وبلاگتان استفاده نکنید. از شما بیننده خواهشمندم این وبلاگ را به دوستانتان معرفی کنید.

با تشکر

مدیر وبلاگ : elm10
نویسندگان
دوشنبه 18 مهر 1390 :: نویسنده : elm10

میدانیم که سال شمسی دقیقاً به مدت 365/242217 روز است و یک سال معمولی را که عموماً فقط 365 روز حساب میشود، مصری ها به کار می برند. به این ترتیب مقدار اشتباه بعد از چند سال قابل ملاحظه می شود و تاریخ ها به جلو می روند. به عنوان مثال میزان اشتباه در هر صد سال برابر است با :

24/2217=0.242217*100

یعنی در هر صد سال، تاریخ ها بیش از 24 روز به جلو میروند. اهالی روم نیز مدت ها سال را 365 روز حساب می کردند که در زمان ژول سزار فصول به کلی تغییر نمودند. در این هنگام دیکتاتور روم تصمیم گرفت که در هر چهار سال متوالیاً سه سال را 365 روز و سال چهارم را 366 روز حساب کنند. با این ترتیب سال ژولین 365/25 روز حساب می شد. اجتماع اسقف های طراز اول در شهر " نیسه" به سال 325 میلادی ضمن بررسی کارهای خود، برای اینکه تاریخ عید پاک دقیقاً معلوم باشد، تقویم ژولین را پذیرفتند و سال چهارم را که 366 روز است، سال کبیسه نامیدند و همه سال هایی را که بر عدد 4 قابل قسمت باشند کبیسه دانستند.

تقویم گریگورین :

امّا سال ژولین به اندازه 0.00783=365/242217-365/25 و یا به کسر متعارفی 3/400 روز طولانی تر از سال حقیقی بود به طوری که در طول 1257 سال ( از 325 تا 1582) این اختلاف به حدود 10 روز رسید و در سال 1582 اولین روز بهار به جای 21 مارس با 11 مارس مطابق شد. از این رو در سال مذکور تصمیم به حذف 10 روز از تقویم گرفته شد و مقرر گردید که فردای پنج شنبه 4 اکتبر، روز جمعه 15 اکتبر باشد. همچنین برای اجتناب از تکرار بروز این اختلاف، قرار بر این شد که در هر 400 سال، 3 سال را کبیسه بگیرند و به این ترتیب سال هایی را که به دو صفر ختم میشوند وقتی کبیسه خواهند بود که دو رقم سمت چپ آنها بر 4 قابل قسمت باشند. بنابراین هر سال که دو رقم راست آن عددی بخش پذیر بر 4 باشد و یا سالهایی که دو رقم سمت آنها صفر و دورقم سمت چپ آنها عددی بخش پذیر بر 4 باشند، کبیسه محسوب میشوند. برای مثال سالهای  1600 و 2000 کبیسه اند در حالی که سال های 1700،1800 و 1900 این گونه نیستند. به این ترتیب 3 روز اضافی تقویم ژولین در تقویم گرگورین در هر 400 سال از بین می رود. عبارت

365/2425=1/400+1/100-1/4+365

که تعداد روزهای سال گریگورین را معین می کند در عین حال تغیراتی را که  در تقوییم پدید می آید  نشان می دهد :

1/4+ بیان میکند که در هر 4 سال یک روز به مدت سال اضافه می شود، 1/100- بیان می کندکه در هر 100 سال یک روز از 1/100 مدت سال به علت کبیسه شدن کسر می شود،

1/400+ بیان میکند که در هر 400 سال باید دوباره کبیسه گرفت.

تقویم گرگورین نیز دارای اشتباه کوچکی نیز هست که تقریباً هر 4000 سال معادل یک روز می گردد!!!

ولی این را می توان به طور محسوس نادیده گرفت و مدت سال گریگورین را 365/2425 روز محاسبه نمود.

این بود تاریخچه مختصری در باب تقویم.





نوع مطلب : تاریخ، جالب، 
برچسب ها :
سه شنبه 25 مرداد 1390 :: نویسنده : elm10

  واژه بورس از نام خانوادگی شخصی به نام "واندر بورس" اخذ شده كه در اوایل قرن چهاردهم در شهر بروژ بلژیك می­زیسته و صرافان شهر در مقابل خانه او گرد هم می­آمدند و به دادوستد كالا، پول و اوراق بهادار میپرداختند. این نام بعدها(1309) به كلیه اماكنی اطلاق شد كه محل دادوستد پول، كالا و اسناد مالی و تجاری بوده است. رشد بورس سهام و جاافتادن آن در عملیات تجاری و اقتصادی، با انقلاب صنعتی اروپا و شكوفایی اقتصاد تازه متحول شده آن همراه بوده است. اولین بورس معتبر دنیا، در سال 1611 در شهر آمستردام تشکیل شد و کمپانی معروف هند شرقی سهام خود را در آن بورس عرضه کرد. بورس آمستردام امروزه نیز یکی از منابع مهم تأمین سرمایه در سطح بین‌المللی است. نکتة قابل توجه آن است که در هنگام افزایش قابل ملاحظه معاملات سهام، کشورهای اروپایی نظیر انگلستان، آلمان، سوئیس، قوانین و مقررات ناظر بر معاملات سهام و ضمانت‌های اجرایی لازم برای آن را وضع کردند تا از هرگونه تقلب و پایمال شدن حقوق صاحبان سهام جلوگیری شود.

بورس اتریش در وین در سال 1771 افتتاح شد که عمدتاً به معاملات اوراق قرضه دولتی جهت تامین مالی جنگ می­پرداخت. بورس اتریش در پایان قرن 19 میلادی 2500 سهم را در تابلوی خود داشت و یکی از مهمترین مراکز مالی اروپا به شمار می­رفت.

در لندن معامله­گران در بورس جهت انجام معامله در قهوه­خانه گرد هم می­آمدند. برای نظم بخشیدن به بازار، قهوه­خانه نیوجاناتان در سال 1698 به بورس اوراق بهادار تبدیل شد. بورس نیویورك در اواخر قرن هجدهم (1792) تأسیس شده و با وجود رقبای دیگر، از نظر حجم معاملات و اهمیت در بازار سرمایه آمریكا، در مقام اول قرار دارد. درآمریكا، اولین محل شناخته شده به عنوان بورس اوراق بهادار، در نیویورك و در محوطه­ای در زیر سایه درخت نارون بزرگی در "وال استریت" بود كه بعدها به قهوه­خانه­ای در همان نزدیكی انتقال یافت. بورس وال استریت با جمع­آوری مبالغی به عنوان ورودیه از دلالان (كارگزاران) و گسترش عملیات، تقویت شد و به مجتمع تجاری عظیمی مبدل گردید كه بعدها به نام "بورس سهام نیویورك " به ثبت رسید. درحال حاضر تعداد كارگزاران این بورس به چند هزار شخص حقیقی و حقوقی بالغ می­گردد. در حال حاضر در اغلب کشورهای دنیا، بورس‌های اوراق بهادار فعالیت می‌کنند.

 

سابقه بورس در ایران

فكر اصلی ایجاد بورس اوراق بهادار در ایران، به سال 1315 بر می­گردد. در این سال، یك كارشناس هلندی و یك كارشناس بلژیكی به منظور بررسی و اقدام درمورد تهیه و تنظیم مقررات قانونی ناظر بر فعالیت بورس اوراق بهادار، به ایران آمدند. اما مطالعات آن دو با آغاز جنگ جهانی دوم متوقف گردید. پس از كودتای 28 مرداد 1332، مجدداً در سال 1333 مأموریت تشكیل بورس اوراق بهادار به اتاق بازرگانی و صنایع و معادن، بانك مركزی و وزارت بازرگانی وقت محول گردید. این گروه پس از دوازده سال تحقیق و بررسی درسال 1345، قانون و مقررات تشكیل بورس اوراق بهادار تهران را تهیه و لایحه مربوطه را به مجلس شورای ملی ارسال داشتند كه این لایحه در اردیبهشت سال 1345 تصویب شد. با ورود سهام بانك صنعت و معدن و نفت پارس، دربهمن ماه 1346 فعالیت بورس اوراق بهادار تهران آغاز شد. متعاقب آن اوراق قرضه دولتی، اسناد خزانه و اوراق قرضه سازمان گسترش مالكیت صنعتی و اوراق قرضه عباس آباد به بورس راه یافتند.

  طی یازده سال فعالیت بورس قبل از انقلاب اسلامی، تعداد شركت­ها، بانك­ها و شركت­های بیمه پذیرفته شده در بورس از شش بنگاه اقتصادی با سرمایه 6/2 میلیارد ریال به 105 بنگاه با سرمایه ای بیش از 230 میلیارد ریال درسال  1357 افزایش یافت. همچنین ارزش مبادلات در بورس از 15 میلیون ریال به بیش از 150 میلیارد ریال در سال 1357 افزایش یافت. در سال­های پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با تحولات پیش آمده از جمله: 1( تصویب لایحه قانون اداره امور بانك­ها، 2( ملی‌شدن شركت­های بیمه،‌ 3( تصویب قانون حفاظت و توسعه صنایع و 4(تملك بسیاری از بنگاه­های اقتصادی توسط دولت كه همه آنها نشأت گرفته از روحیه مخالفت با نظام سرمایه‌داری بود كه بعدها اقتصاد ما را به اقتصاد سوسیالیستی نزدیك ساخت و همچنین 5( جنگ هشت ساله، تعداد شركت­های پذیرفته شده در بورس از 105 شركت در سال 1357، به 56 شركت تقلیل یافت. دوره ركود بورس كه از سال مزبور آغاز گردیده بود تا سال 1367 ادامه یافت.

  از سال 1368 و در چهارچوب برنامه پنج سال اول توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، تجدید فعالیت بورس به عنوان پیش زمینه اجرای خصوصی سازی، جذب و گردآوری پس­اندازها و هدایت آن در جهت سرمایه‌گذاری آغاز گردید. طی سال­های پس از تجدید حیات بورس تاكنون، فعالیت بورس فراز و نشیب­های متعددی از جمله ركود سال­های 1371 تا 1373 و 1375 تا 1378 و افت و خیزهای مقطعی ناشی از بحران­های سیاسی مربوط به جنگ افغانستان و عراق را تجربه نموده است.

از ابتدای سال 1376، بورس اوراق بهادار تهران دور تازه ای از فعالیت را به خود دیده است. اقدام‌های انجام شده در راستای بازسازی ساختار سازمانی و مدیریتی، بکارگیری نوآوری‌های فنی و تخصصی، اصلاح رویه‌های مقرراتی و نظارتی، فراهم‌آوردن زمینه ارتقای کارآیی و اصلاح کارکرد بازار و کوشش برای هماهنگ سازی سیاست‌گذاری ها با نیازهای واقعی بازار سرمایه، در مرکز توجهات و برنامه‌های اصلاح ساختاری سازمان بورس اوراق بهادار قرار داشته است. البته برخی از این اصلاحات به دلیل نبود ظرف قانونی مناسب، متوقف مانده بود.

گام بلند اصلاح قانون بورس اوراق بهادار پس از چهل سال یعنی در آذر ماه سال 1384 با تصویب قانون جدید بازار اوراق بهادار توسط مجلس شورای اسلامی، برداشته شد. قانون جدید بازار اوراق بهادار نسبت به قانون قبلی دارای نقاط قوت زیادی است، از جمله: تفکیک مقام عملیات از نظارت، ساماندهی بازار اولیه ، ایجاد تنوع در ابزارهای مالی و نظارت قانونمند بر ارکان و نهادهای فعال در بازار سرمایه.                 

  در حال حاضر تعداد شركت­های پذیرفته شده در تابلوهای بورس بیش از 336 شركت و ارزش بازار بورس اوراق بهادار تهران نزدیک به 65 میلیارد دلار است.





نوع مطلب : تاریخ، 
برچسب ها :
یکشنبه 23 مرداد 1390 :: نویسنده : elm10
باروت یکی از چهار اختراع بزرگ باستانی چین و یکی از خدمات تمدن چین به بشر است.

باروت ماده‌ای است که به ‌سرعت می‌سوزد و از همین رو در سلاح‌های گرم به‌ عنوان ماده پیشرانه به کارمی‌رود.

باروت در مدت بیش از یک هزار سال پیش توسط چینی ها اختراع شد. تحقیقات درباره باروت در میان تلاش ها برای تولید قرص های خاصی برای زندگی جاوید امپراتورهای قدیمی چین که به چینی به آن قرص «دان» گفته می شود، آغاز شده است.  

 باروت به دو دسته تقسیم شده است.

1.با قدرت انفجار پایین:دارای مواد انفجاری کم قدرت و مواد درونی آن به صورت کامل احتراق نمی‌یابند.
2.با قدرت انفجار فوق‌العاده زیاد: این دسته از باروت‌ها دارای قدرت انفجاری بسیار بالا هستند.
درجهان مواد انفجاری قوی عبارتند از نیترو گلیسیرین ,TNT و اورانیوم (در اانفجار اتمی) میباشند.

باروت‌ها دو گونه هستند:
1.باروت سیاه
2.باروت بی‌دود 

 باروت بی‌دود نوعی باروت است که برخلاف باروت سیاه پس از سوختن دود ایجاد نمی‌کند. باروت بی‌دود از نیتروسلولز (پنبه باروتی) و نیتروگلیسیرین ساخته شده است.

علت بی‌دود بودن این باروت کامل انجام شدن فرایند اکسیداسیون در جریان سوختن است، زیرا درجریان تجزیهٔ نیترو گلیسیرین اکسیژن آزاد تولید می‌شود؛ در حالی‌که باروت سیاه مقدار زیادی (تقریباً ۶۰٪) خاکستر (دود) تولید می‌کند.

باروت بی‌دود تقریباً در همه فشنگ‌های امروزی بکار می‌رود.
باروت سیاه نخستین گونهٔ باروت بود که احتمالاً مردم چین آن را در سده ۷ تا ۹ میلادی اختراع کردند. باروت سیاه از مواد منفجره کندشکن است و در محیط باز به آرامی می‌سوزد و در محیط بسته به سبب آزاد شدن گازهای کربن دی‌اکسید و نیتروژن و نیز گرما، منفجر می‌شود.
«دان سازان» نتوانستند قرص های زندگی جاوید بسازند، اما بر دانش شیمی مسلط شدند. این تصویری از انفجار یک ظرف تولید قرص های «دان» است

تولید قرص های زندگی جاوید یا قرص های «دان» به زمان های بسیار قدیم نسبت داده می شود. طبق کتاب «راهبردهای دوران ایالات جنگنده (770-256 ق م.) » یکی از کتاب های مستند مهم تاریخ چین، یکی از دائویست های آن زمان قرص هایی را که گفته می شد می تواند به انسان ها زندگی جاوید ببخشد، به فرماندار ایالت «جین» تقدیم کرد. امپراتور «وو دی» (156- 87 ق.م) یکی از امپراتورهای سلسله «هان» غربی (202 ق م.- 8 م.) نیز می خواست زندگی خود را جاودان کند، او از همه دانشمندان خواست قرص هایی را برای زندگی جاوید تولید کنند. او حتی خود نیز به تلاش برای ساخت چنین قرص هایی برخاسته بود. از آن پس، تلاش برای یافتن روش ساخت قرص های زندگی جاوید متداول شد و آنهایی را که به این کار می پرداختند «دان ساز» می نامیدند. هدف اصلی «دان سازان» تولید قرص هایی برای جاودان کردن زندگی بود و طبیعتا آنها هرگز به این هدف نرسیدند و دانش و فن تولید قرص های دان» بی فایده به نظر می رسید. اما این دانش ارزش دیگری یافت و به نخستین گام های ایجاد علم شیمی تبدیل شد.

یکی از روش های مهم تولید قرص های «دان» حرارت دادن مواد بدون ترکیب با آب است. طبق مجموعه کتاب های «بائو پو زی» که کتاب های قدیمی چین درباره روش های تولید قرص های زندگی جاوید است، فرایند تولید این قرص ها با آتش شامل این مراحل بوده است: «دوان» (گرم کردن با دمای بسیار بالا و به مدت زیاد)، «لیان» (گرم کردن مواد خشک)، «جیو» (گرم کردن ناکامل)، «رون» (ذوب)، «چوئو» (تقطیر)، «فی» (پالایش) و «یوئو» (گرم کردن برای تغییر خصوصیات مواد) و همه اینها جزو روش های اصلی آزمایش های شیمی هستند. به این ترتیب بود که شغل ظاهرا بی فایده تولید قرص های زندگی جاوید به خاطر همین جنبه علمی خود به اختراع باروت انجامید. اعتقاد قوی سازندگان قرص های «دان» به دائویسم باعث می شد که از شکست های متوالی در راه تولید این قرص ها خسته نشوند و همواره به دنبال راه های جدیدی برای تولید این قرص ها باشند. در واقع ، پیش از اختراع باروت، آنها موادی شیمیایی مصنوعی دیگری مانند سولفید جیوه را تولید کرده بودند.

 
پیشینه
گاه اختراع باروت به چینی ها در سده دهم میلادی نسبت داده می‌‌شود و گاه ادعا می‌‌شود که «باروت حقیقی یک اختراع اروپایی متعلق به سده سیزدهم میلادی است.» در رساله‌ای از راجر بیکن (۱۲۴۲ یا ۱۲۴۸) آمده است: «ترکیب شوره و سولفور شعله‌ای درخشان و صدایی رعدآسا ایجاد می‌‌کند.» این اولین سند مکتوب درباره باروت در تاریخ غرب است.
قدمت کهن‌ترین گزارش هایی که به کاربرد باروت در چین دلالت دارد به سال ۱۲۳۲ میلادی می‌‌رسد و این زمانی است که مغولان به مرکز ایالت هونان حمله بردند و مدافعین چینی از نوعی «نیزه‌های آتشین پرتاب شونده» و بمب های منفجرشونده استفاده کردند که مشخصات آن چندان روشن نیست. این فقرات گروهی از محققین را به این نتیجه رسانیده که چینی ها در آن زمان باروت را کشف کرده بودند.
 

هر چند «دان سازان» بر دانش شیمی مسلط شدند، اما به دلیل آنکه هدف اصلی آن ها تولید قرص های «دان» بود، باروت در میان فعالیت های آنها به طور ناخواسته اختراع شد.

«دان سازان» پیش از استفاده از موادی که برای درست کردن قرص های «دان» ضروری است اما برای بدن ضرر دارد، با روش خاصی آنها را حرارت می دادند تا خاصیت مضر آنها از بین رفته یا کم شود. «سون سی میائو» پزشک و «دان ساز» معروف سلسله «تانگ» (618-907 م.) در یکی از کتاب های خود نوشته است: « 100 گرم سولفید و 100 گرم نیترات پتاسیم را پس از پودر کردن در یک دیگ یا ظرف سفالی بریزید. سپس گودالی را در زمین حفر کنید و دیگ یا قوطی را طوری در آن بگذارید تا لبه آن با زمین همسطح باشد. بعد از این مرحله، سه تکه گیاه لالکی سالم را آتش زده و فورا در ظرف بیندازید تا سولفید و نیترات پتاسیم نیز شعله ور شود. بعد از آنکه شعله ها در داخل ظرف فروکش کرد، کربن را در اضافه کرده و به هم بزنید. وقتی دو سوم کربن سوخت، موادی را که می خواهید ضررش را از بین ببرید، در ظرف بریزید.»

هر چند «دان سازان» می دانستند سوزاندن ترکیب سولفید، نیترات پتاسیم و کربن واکنش شیمیایی شدیدی به دنبال خواهد داشت و برای کنترل این واکنش تدابیر لازم را می اندیشیدند، اما اغلب آتش سوزی هایی در محل آزمایش رخ می داد.

 


 

با توجه به اینکه باروت نه تنها نمی توانست به انسان ها زندگی جاوید ببخشد بلکه خطر رخداد آتش سوزی را نیز به همراه داشت، «دان سازان» به آن علاقه چندانی پیدا نکردند. تنها پس از آنکه نسخه ترکیبات باروت به دست نظامیان چینی افتاد، تولید آن آغاز شد و باروت به عنوان یکی از چهار اختراع بزرگ چین باستان شهرت پیدا کرد.

از آنجا که «دان سازان» به حفظ اسرار خود بسیار پایبند بودند، تاریخ دقیق اختراع باورت هنوز مشخص نیست.






نوع مطلب : تاریخ، 
برچسب ها :
یکشنبه 23 مرداد 1390 :: نویسنده : elm10

از جمله مصایبى كه جهان ما بخصوص كشورهاى در حال توسعه با آن مواجه است و سلامت انسان ها را به شدت تهدید مى كند بلاى دخانیات است كه شاید این زندگى معلول زندگى ماشینى و تضارب آن با دنیاى سنتى و قدیمى است، به نحوى كه برابر اعلام سازمان جهانى بهداشت ۱‎/۱۵ میلیارد سیگارى در جهان وجود دارد كه ۸۰ درصد از این تعداد متعلق به كشورهاى در حال توسعه است.
سیگارى كه بى هیچ تردیدى دروازه اصلى و در ورودى همه آلودگى هاى دیگر است و در واقع شروع بدبختى هاى دیگر از سیگار است.
264540.jpg

ماجراى سیگار :
«سیگار» كه اكنون هر كسى با آن آشنایى دارد كلمه اى اسپانیایى است كه از «سیگارا» به معنى «در كاغذ پیچیدن» مشتق شده است.
این شیوه مصرف توتون تا قبل از قرن ۱۸ به گونه اى دیگر چون «پیپ»، جویدن وانفیه بود. توتون اولین بار به سال ۱۵۱۹ میلادى به دست «كرومن» همراه ناخلف «كمبوس» در هنگام بازگشت از آمریكا به اروپا آورده شد.
این گیاه یك ساله كه از خانواده بادمجانیان و گیاه بومى آمریكا بود، در ابتدا از سوى كلیسا و برخى ایالت ها با مخالفت روبه رو شد تا این كه به عنوان هدیه ملكه انگلستان داده شد و از این طریق از سال ۱۵۶۰ میلادى عمومیت پیدا كرد، به نحوى كه «مولیر» عقیده داشت كه بدون توتون نمى توان زندگى كرد و اگر شخصى توتون ندارد در هستى هیچ چیز ندارد و یا چرچیل معتقد بود كه اگر توتون مصرف نكند بدخلق و عصبانى مى شود و یا گروهى مى گفتند عشق یك دیوانگى كوتاه است، ولى مصرف توتون یك دیوانگى طویل المدت و ثابت است.
اینگونه تفكرات مثبت نسبت به توتون ادامه داشت به نحوى كه عده اى حتى معتقد بودند مصرف سیگار براى طاعون، درمان سردرد، زخم معده، كمى درد زایمان، درمان سرطان و ... مفید است تا این كه در سال ۱۶۰۴ میلادى مصرف توتون توسط «كینگ جیم» براى ریه و دستگاه تنفسى مضر شناخته شد و به عنوان یك ماده مضر و سمى تلقى شد
تاریخچه دخانیات در ایران :
درباره تاریخچه و چگونگى ورود توتون به ایران دو روایت وجود دارد. روایت اول خبر از ورود توتون به دست پرتغالى ها مى دهد كه در هنگام تسلط بر سواحل جنوبى ایران این كار صورت گرفته و برخى تاریخ ورود آن را ۹۹۹ هجرى قمرى و برخى دیگر ۱۰۰۸ نوشته اند (یعنى در زمان شاه عباس) كه به صورت قلیان و چپق رواج داشته است.
براساس روایت دوم، ملت هاى دو كشور ایران و تركیه به خاطر وجود مرز مشترك طولانى و مراودات ساكنان مرزى، دود كشیدن را از ترك هاى عثمانى آموخته اند و به همین دلیل است كه به جاى «پیپ» یا «پایپ» اروپایى چپق بلند تركى در ایران مورد استفاده قرار مى گرفته است كه كم كم قلیان و چپق را كنار گذاشته و به سیگار رو آورده اند و چون از همان ابتدا كشت توتون به علت دریافت مالیات قابل توجه مورد مخالفت دولت نبود،  در قسمت هاى مختلف كشور رواج یافت و كارخانه ها، كارگاه هاى توتون سازى و توتون برى و سیگار پیچى دستى و ... توسط خصوصى دایر و با انواع مختلف بسته بندى در بازار عرضه مى شد تا سرانجام در سال ۱۲۹۴ هجرى شمسى مجلس شوراى ملى نخستین قانون مربوط به انحصار دخانیات را تصویب كرد و پس از آن قانون هایى در سال هاى ۱۳۰۲ ، ۱۳۰۷ و ۱۳۱۰ در جهت انحصار دخانیات و گسترش و موسسه انحصارى دولتى دخانیات تأسیس شد و اولین كارخانه سیگارسازى در پنجم مهر ۱۳۱۴ در زمینى به مساحت ۱۰ هكتار در جاده قزوین شروع به كار كرد و از طرف دیگر ضمن رشد قارچى این كارخانه ها، استعمارگران با تبلیغ از طریق رسانه هاى گروهى نظیر فیلم و نمایش انواع رنگین نامه هاى خود، سیگار را به مردم نشان دادند، به نحوى كه حتى اكنون نیز تحت تأثیر آن، هر روز بر تعداد معتادین جوان افزوده مى شود و بنابر آمار اعلام شده روزانه بین ۸۰ تا ۱۰۰ هزار نفر در كشورهاى در حال توسعه به سیگار روى مى آورند.






نوع مطلب : تاریخ، 
برچسب ها :

مری برد

استاد دانشگاه کمبریج

100405080956 pompeii 226x170 nocredit2 اسکلت های شهر پمپی، اسرار رومیان را فاش می کند | عکس | Tarikhema.ir

گدازه های آتشفشان وزوو ، شهر را نابود کرد

کشف بقایای در ایتالیا که در سال ۷۹ بعد از میلاد مسیح در نتیجه فوران کوه آتشفشان “وزوو” نابود شد، همچنان شناخت بیشتری از زندگی مردم روم باستان از جمله شکاف طبقاتی در این جامعه، رژیم غذایی و خدمات بهداشتی آن ارائه می دهد.

برای بسیاری از مردم وحشت زده پمپی، انبار بزرگ محصولات کشاورزی که در حومه شهر “اپلنتیس” واقع بود، پناهگاهی مناسب برای فرار از گدازه های آتشفشان بود.

در حدود ۵۰ نفر در آن جا پناه گرفته بودند. ما می دانیم که این تعداد در آن جا بودند به این دلیل که باستان شناسان در دهه ۱۹۸۰ موفق شدند اسکلت این افراد را کشف کنند. اسکلت این افراد به طور شگفت انگیزی محفوظ مانده بود.

این افراد در آن جا در میان ذرات آتشفشان و گازهای سوزان محصور شده بودند، هدف آنها این بود که با پناه گرفتن در این محل از آتشفشان دور بمانند.

ما می دانیم که این افراد دقیقا چگونه جان خود را از دست دادند و چه چیزی باعث مرگ آنها شد.

اما کشف اسکلت های به جا مانده از این افراد همچنین نکته های جالبی درباره نحوه زندگی مردم ساکن در پمپی ارائه می دهد.

اغلب ما تصور می کنیم که مردم روم باستان، قامتی کوتاهتر از ما داشته اند. اما باید بدانیم که این مردم چنین نبودند.

در واقع، مردم روم باستان، بلندتر از مردم امروزی ساکن در ناپل هستند.

تصور عمومی این بوده که مردم روم باستان در جوانی از دنیا رفته اند، اما با استناد به اسکلت های کشف شده، چنین تصوری درست نیست

ما همچنین تصور می کنیم که مردم روم باستان در جوانی از دنیا رفته اند، اما با استناد به اسکلت های کشف شده، چنین تصوری درست نیست.

حقیقت این است که دوران کودکی زمانی واقعا خطرناک برای آنها بود. انواع بیماری هایی که در حال حاضر از طریق تزریق واکسن و یا با مصرف انواع آنتی بیوتیک ها به آسانی قابل درمان است، در آن زمان عاملی کشنده بود.

جالب است بدانید که بیماری های عفونی تاثیراتی بر روی مینای دندای کودکان برجای می گذاشت و بر روی اکثر اسکلت های کشف شده این نشانه ها دیده می شود.

اسکلت های مربوط به دوقلوهای کشف شده، نشانه هایی از بیماری سفلیس مادرزادی را در خود دارد. اگر چنین چیزی درست باشد، پس این نظریه که این بیماری از طریق کریستوف کلمب و دریانوردان او در قرن ۱۵ به اروپا انتقال داده شد، قابل توجه است.

اما کشف این اسکلت ها حقایق بیشتری را درباره جامعه روم باستان و زندگی خانوادگی آن دوران در اختیار ما قرار می دهد.

واقعیت آن است که زنده ماندن افراد مبتلا به سفلیس نشان می دهد که در روم باستان، شبکه حمایتی از بیماران وجود داشته است. به نظر می رسد در آن زمان خانواده هایی بودند که تمایل داشتند تا خود را وقف نگهداری از افرادی که به شدت بیمار هستند، بکنند.

اما کشف این ۵۴ اسکلت، جنبه های دیگری از جامعه روم باستان را هم نشان می دهد.

باستان شناسان به محض کشف این اسکلت ها، دریافته اند که آنها در دو گروه قرار دارند. اسکلت تعدادی از آنها در بخشی از اتاق قرار داشت بدون آن که شی و کالایی در کنار آنها دیده شود، این در حالی است که در طرف دیگر اتاق در کنار مجموعه اسکلت ها، طلا، جواهرات و مجموعه ای از اشیا قیمتی دیده می شد.

چه توضیحی می توان برای این دو گروه اسکلت کشف شده، داد؟

این احتمال وجود دارد که اسکلت هایی که در کنار آنها شی قیمتی دیده نمی شود، متعلق به افرادی بوده که از ترس فوران آتشفشان از محل گریخته اند.

100405113650 pompeiifrosenvictims 226x170 nocredit2 اسکلت های شهر پمپی، اسرار رومیان را فاش می کند | عکس | Tarikhema.ir

اسکلت های کشف شده اطلاعات باارزشی را درباره نحوه زندگی مردم روم باستان ارائه می دهد

در مورد گروه دوم که در کنارشان اشیا باارزش کشف شده، این احتمال داده شده که این افراد سعی کرده اند اشیا قیمتی را به هنگام فرار از آتشفشان با خود ببرند. البته احتمال دیگری که در این مورد وجود دارد این است که شاید گروه دوم تبهکارانی بوده اند که در راه فرار از شهر پمپی به اپلونتیس، اقدام به سرقت کرده بودند.

البته بطور قطع در این باره اطلاعی در دست نیست، اما این احتمال وجود دارد که ما با گروهی از مردم فقیر و ثروتمند روبرو هستیم.

رژیم غذایی شگفت انگیز

بررسی اسکلت های کشف شده این سوالات را در ذهن ایجاد می کند: آیا هر دو گروه تغذیه یکسانی داشتند؟ آیا یک گروه از قامت کوتاهتری برخوردار بودند؟

جواب به این سوالات منفی است.

کشف باستان شناسان در شهر پمپی و مناطق اطراف، درباره زنگی مردم ثروتمند و فقیر این دوران تصوراتی به ما می دهد.

یکی از نتایج به دست آمده در این باره این است که هم ثروتمندان و هم فقرا در شهر پمپی، رژیم غذایی مناسبی داشته اند.

حقیقت این است که ثروتمندان، احتمالا اتاق های غذاخوری مجللی داشته اند، اما فقرا هم درعین حال رژیم غذایی خوبی داشته اند.

اما چگونه به چنین اطلاعاتی دست یافته ایم؟

بررسی های انجام شده بر روی بقایای بدست آمده از توالت های یک مجتمع مسکونی مربوط به افراد طبقه متوسط در شهر “هرکولانیوم” که در نزدیکی شهر پمپی، واقع است نشان داده که مردم عادی ساکن در این منطقه دارای رژیم غذایی قابل توجهی بوده اند که شامل دانه های روغنی، انجیر، تخم مرغ و مرغ بوده است.






نوع مطلب : اماكن (عمومی، تاریخی و... .)، تاریخ، 
برچسب ها :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
« ارسال برای دوستان »
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:

Powered by ParsTools

ساخت کد موزیک

 
 
 
با کلیک بر روی 1+ ما را در گوگل محبوب کنید